ആത്മഛവി
============
കന്യാവനങ്ങള് ഉള്ളില്
വളര്ത്തിയ ഒരു
കൂട്ടുകാരനുണ്ടായിരുന്നു .
കാറ്റടിക്കുമ്പോള് കലപില
കൂട്ടുന്ന കവിതയുടെ
സ്വരമായിരുന്നു അവന്.
തണലിന്റെ നിറമാണ് അവന്.
ആണ്ടുബലിക്കു ഉരുളയ്ക്കായി
വരുന്ന അച്ഛന്, ഉപേക്ഷിച്ചു
പോയ ഭാണ്ടത്തിന്റെ മുഷിഞ്ഞ
ഗന്ധമായിരുന്നുഅവന്റ്റേത്.
പാതാളകരണ്ടിയുടെ പോല്
കൈകളാണ് അവന് .
പടിയിറങ്ങിപോയ പലരും
പാതവക്കില് പുറം തിരിഞ്ഞു
നില്ക്കുമ്പോള്, നെഞ്ചുവിരിച്ചു
നില്ക്കുന്ന ചെറുചിരിയാണവന്.
തലയൊന്നു ചായ്ക്കാന്
മുഖമൊന്നമര്ത്തുവാന്
തലയിണ ആയിരുന്ന,വന്.
ആത്മായനങ്ങളില്, കൂട്ടുകാര,
നീയില്ലെങ്കില് ഞാനൊരു പിണം.
പോരാളി അല്ല നീയെന്റെ
തേരാളിയാണ് സഖാവേ.
പിന്വിളി വയ്യ.....
അവന്റെ വിരഹമെന്റെ വിരാമമാണ്.
അവന് എന്റെ പേരുതന്നെയായിരുന്നു...
============
കന്യാവനങ്ങള് ഉള്ളില്
വളര്ത്തിയ ഒരു
കൂട്ടുകാരനുണ്ടായിരുന്നു .
കാറ്റടിക്കുമ്പോള് കലപില
കൂട്ടുന്ന കവിതയുടെ
സ്വരമായിരുന്നു അവന്.
തണലിന്റെ നിറമാണ് അവന്.
ആണ്ടുബലിക്കു ഉരുളയ്ക്കായി
വരുന്ന അച്ഛന്, ഉപേക്ഷിച്ചു
പോയ ഭാണ്ടത്തിന്റെ മുഷിഞ്ഞ
ഗന്ധമായിരുന്നുഅവന്റ്റേത്.
പാതാളകരണ്ടിയുടെ പോല്
കൈകളാണ് അവന് .
പടിയിറങ്ങിപോയ പലരും
പാതവക്കില് പുറം തിരിഞ്ഞു
നില്ക്കുമ്പോള്, നെഞ്ചുവിരിച്ചു
നില്ക്കുന്ന ചെറുചിരിയാണവന്.
തലയൊന്നു ചായ്ക്കാന്
മുഖമൊന്നമര്ത്തുവാന്
തലയിണ ആയിരുന്ന,വന്.
ആത്മായനങ്ങളില്, കൂട്ടുകാര,
നീയില്ലെങ്കില് ഞാനൊരു പിണം.
പോരാളി അല്ല നീയെന്റെ
തേരാളിയാണ് സഖാവേ.
പിന്വിളി വയ്യ.....
അവന്റെ വിരഹമെന്റെ വിരാമമാണ്.
അവന് എന്റെ പേരുതന്നെയായിരുന്നു...
No comments:
Post a Comment