വിശക്കാതെ വേട്ടയാടുന്നവൻ

തേനിച്ചകളായിരുന്ന കാലത്ത്

അവൾ അവനോടു ചോദിച്ചു,

' പൂക്കൾ തോറും പറന്ന്

നാമെന്തിനാണ് തേൻ

മാത്രം നുകരുന്നത്? '

മൂളിപ്പറന്ന് അവൻ മൊഴിഞ്ഞു,

' ചെടികളിലെ തീവ്രാനുരാഗത്തിന്റെ

തേനിൽചാലിച്ച പരാഗരേണുക്കളുടെ

സന്ദേശവാഹകരാണ് നാം !'

കിളികളായിരുന്ന കാലത്തും

അവൾ കൊക്കുരുമി ചോദിച്ചു,

' വനമാകെ, മരമായ മരമാകെ ,

പറന്നുനടന്ന് നാം കായ്ക്കനികൾ

ഭക്ഷിക്കുന്നതെന്തിനാണ് ? '

'പഴങ്ങൾക്കുള്ളിൽ വിത്തെന്ന

ജീവന്റെ കണികയുണ്ടെന്നും,

വംശപരമ്പരകളുടെ പിറവി -

മന്ത്രങ്ങൾ അവയിലാണ്

അലേഘനം ചെയ്തിരിക്കുന്നതെന്നും,

ദൂരവിദൂരങ്ങളിലേക്ക് നാമാണത്

വ്യാപിപ്പിക്കുന്നതെന്നും ' ചിറക്

വിടർത്തി ധന്യതയോടവൻ പറഞ്ഞു.

പിന്നീടെപ്പൊഴോ, വേട്ടയാടി കിട്ടിയ

മാനിറച്ചി കടിച്ചു തിന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ

സിംഹിണിയായ അവൾ ചോദിച്ചു ,

' എന്തിനാണു നാമിങ്ങനെ

വേട്ടയാടി ഇരയെ കൊന്നു തിന്നുന്നത്?'

' പ്രകൃതിയുടെ അലിഖിതനിയമമാണെന്നും

ആഹാരശ്രേണിയുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥ

നമ്മുടെ വേട്ടയാടലിലൂടെയാണ്

നിലനില്ക്കുന്നതെന്നും ' മൃഗരാജനായി

സടകുടഞ്ഞ് ഗർജ്ജിച്ചു കൊണ്ടവൻ

കൂട്ടിചേർത്തു 'പക്ഷേ,വിശക്കുമ്പോൾ മാത്രം !''

ഒടുവിൽ, ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കുന്ന

വലിയ വീട്ടിലേക്ക്, രക്തക്കറയുള്ള

കൈയ്യുമായി അവൻ പടികയറി

വന്നപ്പോൾ, അവൾ ചോദിച്ചു,

" പ്രിയനേ,നിന്റെ അനുജനെ നീ കൊന്നുവോ?

നിനക്കത്ര മേൽ വിശക്കുന്നുവോ? "

ഉത്തരമൊന്നുമവൻ പറഞ്ഞില്ല .

ചോരചീറി തറയിൽ കിടന്നുരുണ്ട

അവളുടെ ശിരസ്സിൽ നിന്ന് പിന്നീട്

ചോദ്യങ്ങളൊന്നും ഉയർന്നിട്ടുമില്ല ... !

DR:ANUP'S POETRY