ഗതരാഗസ്മൃതികൾ

മഷിപേന,കാലൻകുട,

ചെരുപ്പ്, തോൾസഞ്ചി....

ഇതൊക്കെയായിരുന്നു ഒരു കാലത്ത്

യാത്രകൾക്കിടെ സാധാരണയായി

മറന്നുകളയാറുണ്ടായിരുന്നവ !

പക്ഷേ, ഇന്ന് ഏറ്റവും കൂടുതൽ

നഷ്ടപ്പെടുന്നത്,എന്നെതന്നെയാണ്.....

ഓരോ യാത്രയ്ക്കു ശേഷവും,

മുൻ പറഞ്ഞവയൊക്കെ

സുരക്ഷിതരായി വീടണഞ്ഞാലും,

കളഞ്ഞുപോയ ഞാൻ

എവിടെയാണെന്നത് , ഒരു

ചോദ്യചിഹ്നമായി അവശേഷിക്കും !

എന്നെ കാണാനില്ലെന്ന,

വേണ്ടപ്പെട്ടവരുടെ പരാതിയുടെ

മേൽ, അന്വേഷണത്തിനെത്തിയ

പോലീസ് നായ്, മണം പിടിച്ചു പിടിച്ചു

ഓടിയെത്തിയത്,മേശവലിപ്പിനുള്ളിൽ

എഴുതികൂട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്ന

കവിതകളിലേക്കായിരുന്നു...

'എന്റെ തീവ്രപ്രണയയാത്രകളൊക്കെയും

പാതിവഴിയിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടവയാ'ണെന്ന

അവസാന താളിലെ വരികളിൽ

എന്നെ കണ്ടെത്തിയിട്ടാണ്,

അവൻ തലകുനിച്ച് തിരകെ നടന്നത് ... !

DR:ANUP'S POETRY